|
 |
Հայտարարություններ
Հայտարարություն N-1
30 տարի առաջ` 1975 թ. հունվարի 20-ին ՀԱՀԳԲ-ն ծնվեց ուղղորդելու հայոց ազգային-
ազատագրական պայքարը նոր ժամանակներում, և մենք զինվորագրվեցինք նրան: Նա
փորձեց պատասխաններ գտնել հայությանը հուզող հին ու նոր հարցադրումներին: Մեծ
եղեռնից անցել էր 60 տարի, իսկ մարդկային խիղճը, չնչին բացառություններով, լռում էր:
Հայոց Հայրենիքի` թուրքերի գրաված տարածքներն սպասում էին իրենց իսկական տերերին,
Հայոց Արևելից կողմանց և Ջավախքի հայությունը` միանալու Խորհրդային Հայաստանին:
Սփյուռքի հայությունը, ավանդական կուսակցությունների հռչակած ինքնանպատակ
հայապահպանության քաղաքականության հետևանքով, օրի օրի խրվում էր ձուլման
ճահիճում: ՀԱՀԳԲ-ն հանգեց հիմնական եզրակացության` բռնագրավված հայկական հողերի
ազատագրության ճանապարհը մեկն է` զինյալ ազգային-ազատագրական պայքարը, իսկ այդ
ճանապարհը հարկավոր է կտրել համախմբված, հեռու ամեն տեսակի
տարաձայնություններից, որովհետև հայության` հայորեն գոյատևման միակ երաշխիքը Հայոց
Հայրենիքում համախմբվելն է:
ՀԱՀԳԲ-ի սկզբնավորման ժամանակ հայկական հանրապետությունը Խորհրդային
Միության կազմում էր և չուներ համահայկական խնդիրներով զբաղվելու հնարավորություն:
Այսօր պատկերն այլ է: Մեկ տասնամյակից ավելի է` ունենք միջազգայնորեն ճանաչված
սեփական պետականություն` անկախություն հռչակած Հայաստանի Հանրապետությունը,
Հայրենիքի ազատագրված տարածքներ, հաղթանակած բանակ: Այդուհանդերձ, բացի Հայոց
Արևելից կողմանց տարածքների մի մասից, Հայոց Հայրենիքի մեծագույն մասը դեռևս
բռնագրավված է, հայրենադարձության փոխարեն շարունակվում են կործանարար
արտագաղթն ու ՙսպիտակ՚ եղեռնը, Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչումը
օտարների համար վերածվել է աշխարհաքաղաքական շահերի մանրադրամի, իսկ հայերի մի
զգալի զանգվածի համար էլ այն հավասարեցվել է Հայկական հարցի ՙլուծման՚
ինքնախաբկանքի:
Հայությունն իր բոլոր հատվածներով` հայրենաբնակ և սփյուռքված հայություն ու հայոց
ազգային պետություն, պարտավոր են հետապնդել Արցախյան հարցի լուծումը և պահպանել
ու է°լ ավելի ամրապնդել հայկական երկու հանրապետությունների տարածքային
ամբողջականությունն ու գերիշխանությունը: Բոլորս պարտավո°ր ենք հետապնդել նաև
Հայկական հարցի լուծումը, որը, ըստ մեզ, նշանակում է հետևյալ եռամիասնությունը`
1. Հայրենիքի` Հայկական լեռնաշխարհի գրավյալ բոլոր տարածքների վերատիրումը,
2. Այդ տարածքներում բացառապես հայկական գերիշխանության հաստատումը,
3. Ազգահավաքը Հայրենիքում:
Հայկական հարցի լուծման հետապնդումը հնարավոր է համազգային ջանքերովª հայոց
ազգային պետության գլխավորությամբ:
Կոչ ենք անում հայկական բոլոր կազմակերպություններին և, ընդհանրապես,
աշխարհով մեկ սփռված հայությանը` համախմբվելու Հայոց միակ Հայրենիքի գաղափարի և
Հայոց ազգային պետականության իրողության շուրջ:
ՀԱՀԳԲ-ի 30-ամյակի, Հայոց ցեղասպանության 90-րդ տարելիցի,
մաշտոցյան գրերի գյուտի 1600 և հայոց առաջին ռազմական հաղթանակի` Բելի դեմ Հայկի
ու հայկյանների ազատամարտի 4500-ամյակների այս տարում, մենք` այս նորաստեղծ
կազմակերպության անդամներս, խոստանում ենք շարունակել մեր պայքարը նոր
պայմաններում, ուստի և պարտավորվում ենք`
1. Ամենուրեք քարոզել և շարունակել սեփական օրինակով ամրապնդել հայոց միակ
Հայրենիքի` Հայկական լեռնաշխարհի, նրա ամբողջական ազատագրության և
սփյուռքահայության` Հայոց Հայրենիք վերադարձով ազգահավաքի գաղափարները:
2. Հնարավորինս սատարել մեր պետությանը, նրա միջոցով տեր կանգնել մեր ազգային
իրավունքներին և ապահովել հայ անհատին վայել կենսակերպն ու դրա հարատևումը հայոց
բնօրրանում:
3. Հայ ազատամարտիկին վայել վարքագծով ու կենսակերպով օրինակ ծառայել եկող
սերունդներին:
Մենք հանդես ենք գալիս միայն մեր անունից և թույլ չենք տա, որ շահարկեն Նորագույն
զինյալ ազատագրական պայքարի նահատակների, նախկին քաղբանտարկյալների և
ազատամարտիկների հիշատակը, վաստակն ու գործը:
Տարիներ անց կողք-կողքի գալով ու միավորվելով, մենք` Արարատի ուխտյալներս, մեկ
անգամ ևս վերահաստատում ենք Ազգին ու Հայրենիքին անմնացորդ նվիրվելու մեր երդումը`
ՙսրբազան խենթերի՚ ուխտական ուխտով:
ՙՈւխտ Արարատի՚, Հայաստանի Ազատագրության Հայ Գաղտնի Բանակի /ASALA/ ազատամարտիկների և նախկին
քաղբանտարկյալների միություն
24-ը ապրիլի, 2005 թ.
Երևան
|
